 |
|
Men noemt deze ontwikkeling in de fotografie ook wel 'verinnerlijking'. Aan de door de close-up verkregen, abstracte vormen werden metaforische waarden toegekend die sterk gelieerd waren aan de muziek. Ook Flora van Stek lijkt niet in de eerste plaats te hechten aan de documentaire waarde van de fotografie. De beelden, die zij zelf 'visuele gedichten'noemt, zeggen meer over haar innerlijke wereld dan over de zichtbare werkelijkheid. Tot deze verinnerlijking zal ook haar achtergrond als schrijfster van poëzie hebben bijgedragen. Het is dan ook niet vreemd dat de wetmatigheden van de dichtkunst, zoals orde en ritme, de basis vormen van haar fotografische werk. De kunst van Flora van Stek springt echter zeker niet slechts in het oog vanwege de mysterieuze voorstellingen alleen. De omvangrijke afmetingen en de bijzondere materialen die zij als ondergrond gebruikt, geven haar werk een intensiteit die soms bijna huiveringwekkend is. |